از نگاه دیگران

میان خاطره ها

می خواستم طبیعت صحرا شوم نشد

چون قامت بهاری افرا شوم نشد 

می خواستم به رسم درختان سبز سیب

صد آیه از طراوت فردا شوم نشد 

می خواستم  میانه دستان آشنا 

با واژه های دست تو معنا شوم نشد 

از نگاه دیگران

کاش

به من گفتی نمی مانی اگر چه دوستت دارم

از این طرز تلافی کردنت عمری ست بیزارم

تو را در بر گرفتم تا به آرامش رسم، امّا

غمت در سینه ام ماند و نگاه تو نشد یارم

ببخش این روزها بدجور با فکر تو درگیرم

نشد پنهان کنم نام تو را در بین اشعارم

چه پایان پریشانی برایم هدیه آوردی

برایم سخت بود از شانه هایت دست بردارم

به غیر از مرگ شاید هیچ کس با من نمی سازد

سرم را کاش روی شانه های مرگ بگذارم

                                               زهرا سلیم

از نگاه دیگران

بی شما

درد ما را در جهان درمان مبادا بی شما

مرگ بادا بی شما و جان مبادا بی شما

سینه های عاشقان جز از شما روشن مباد

گلبن جان های ما خندان مبادا بی شما

بشنو از ایمان که می گوید به آواز بلند

با دو زلف کافرت کایمان مبادا بی شما 

از نگاه دیگران

فصل جدید

برایم شرح داد از زندگی فصل جدیدش را

مرا دلبسته ی خود کرد چون پیری مریدش را

درِ دل را به روی هر که جز او بسته ام  دیگر

و پنهان کرده ام در زیر گلدانی کلیدش را

که می دانستم از اول دل از من می برد آخر

به قلبم داده بودم پیشتر از این نویدش را  

از نگاه دیگران

نوشتن از تو

تو باشی، عشق این راز همیشه، همچنان با ماست

زمین با ماست، حتّی برکت هفت آسمان با ماست

صدا، لبخند، زیبایی، غزل، آواز، شیدایی

تمام آنچه می بینیم در جان جهان با ماست

نگاهی تازه با حالی پر از شور و فراوانی

پر از تصویرها، زیبایی شعر روان با ماست