از نگاه دیگران

از نگاه دیگران

             باران بهانه بود

باران ، بهانه بود

که تو

زیر چتر من

تا انتهای کوچه بیایی

و دوستی

مثل گلی

شکوفه کند در  میانمان

از نگاه دیگران

  نبری از یادت

اشک باید ریخت

زار باید زد

عشق یعنی این

خودپرستی را بارها

دار باید زد

شب پر از راز است

رازها را

باز باید خواند

نبری از یادت

شب مهتابی را

نفس خسته بی خوابی را  

از نگاه دیگران

از نگاه دیگران

                 بگذار

بگذار تا یک بار دیگر پا بگیرم

                             تا انتقامی سخت از فردا بگیرم

می خواهم امشب، مست از گلباده عشق

                           مانند ساحل، بوسه از دریا بگیرم

یا راهی صحرا شوم، هی شعله، شعله

                                  توفان شوم،غوغا کنم، بالا بگیرم

برخیز دریا، خسته ام، آغوش وا کن

                                تا در کنار موجهایت جا بگیرم

حالا نمی دانم نگاه تشنه ام را

                              از قاب عکس او نگیرم یا بگیرم؟

                                                                   حسین عوض زاده