از نگاه دیگران

از نگاه دیگران

یک حس بارانی

نمی خواهم دگر احساس شعرم را برنجانی

نمی مانم شبی دیگر در این هنگامه زندانی

دریغا هاله ی ظلمت گرفته چشم دنیا را

نگو بد باوری داری...خودت هم خوب می دانی 

از نگاه دیگران

آزمودن

رو می کنم دست جهان بدشگون را

دیگر نمی خواهم ببینم چند و چون را

وقتی که باید رفت، آخر چیست حاصل

مغلوب یا پیروز باشم آزمون را؟ 

از نگاه دیگران

از نگاه دیگران

چشم هایت

نگاهت همه شیوه ی چشم آهو

سکوتت پر از داستانِ هیاهو

مرا با خودش می بَرَد چشم هایت

به کشمیر و شیراز و کرمان و ماکو